maandag 6 februari 2017

Maandag weegdag

Voorlopig is maandag hier even weegdag geworden.
Ik ben na de geboorte van de jongste hier in huis blijven hangen op 90 kg.
Bij een lengte van 1,73 is dat teveel, dat weet ik al even lang.
Maar ik heb al die jaren wel een stabiel gewicht gehad, tuurlijk was er wel sprake van wat kleine schommelingen, maar verder dan 2 kilo naar boven of beneden ging dat niet.

Zelf sta ik zelden op de weegschaal, aan mijn broeken voel ik of ik op iets meer of iets minder zit.
De weegschaal staat ook op een plek waar niet iedereen elke dag komt.
Dat is heel bewust.
Ik wil niet te veel met mijn gewicht bezig zijn, zeker niet in de buurt van mijn kinderen. En over lijnen, dik zijn e.d. praat ik al helemaal niet in het bijzijn van mijn kinderen.

Ik vind het hartverscheurend als ik m.n. jonge meisjes (de jongste die ik er eens over hoorde was 7 (!) ) hoor zeggen dat ze te dik zijn, of dat ze iets niet eten, omdat je daar dik van wordt. Wie hebben zij als voorbeeld? Van wie hoor je dat soort dingen?

Ik wil dus dat mijn kinderen dat i.i.g. niet van mij horen.

Wel praat ik met mijn kinderen over voeding.
Waarom we eten zoals we eten, welke dingen zijn beter voor je, welke minder.
En bovenal leer ik ze dat ze alles kunnen eten, maar niet altijd.
En ik leg ze ook uit waarom.
Je zal verbaasd staan hoeveel kinderen begrijpen.
Hou het simpel en beantwoord hun vragen.

Waarom dan toch afvallen?
Practice what you preach zouden ze in Amerika zeggen.
Je kan het allemaal wel mooi vertellen, maar je moet het ook in de praktijk uitvoeren.
Ik eet gezond voor het grootste gedeelte. (Chips/koekjes blijft een valkuil)
Maar het moet gewoon even wat minder, dus ik blijf gewoon eten wat ik nu eet, maar minder.
En bovenal meer bewegen.
Zo ben ik zaterdag naar een winkel gelopen. Bij elkaar was het toch een klein uurtje.

Het begin is er. ;)

P.s. Vanmorgen woog ik 91,9 kg, dat wordt dan maar het startgewicht. Doel is om onder de 80 kilo te komen.




3 opmerkingen:

  1. Heel veel succes met afvallen!
    Eat goed hoe je daar over praat met je kinderen. Ik had als kind ook vaak het idee dat ik te zwaar was. Wat niet zo was, maar mijn broer pestte mij daarmee. Ik was als kind nogal lang en dan lijk je forser tov andere kinderen. Later verhuisden we naar Friesland en daar was ik ineens heel gemiddeld qua lengte. Ik heb een bmi van 21, maar ik heb toch vaak het idee dat er nog wel wat af kan. Best lastig om daar bij weg te komen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ha, ik doe met je mee. Ben toevallig gisteren bij de dietiste geweest en terwijl ik dacht dat ik toch al heel aardig alles wist, heeft ze me toch een aantal nieuwe inzichten gegeven.
    Succes!

    BeantwoordenVerwijderen